الموضوع: عرِفت الحُزن
عرض مشاركة واحدة
  #1  
قديم December 12, 2008, 09:44 PM
 
Bat عرِفت الحُزن

مُقَدمه واجبه
هذه الكلمات كتبتها متأثراً برحيل العندليب
الأسمر عبد الحليم حافظ مثلى كمثل اللذين
كانوا يعشقون فنه ولا زالوا
وتصورت أنه كان سيقول هذه الكلمات لو أن
الله أطال فى عمره

عرفت الحزن من صغرى
وطال ألمى مع عمرى
وقولت أنسى عشان أرتاح
لاقيت نسيانى زادنى جراح
وقولت أهرب من الأحزان
لاقيت أحزانى مسبقانى
فى كل مكان
فَرحت قلوب كتيره
ونسيت أحزان قلبى
فرحت كل الحبايب
ونسيت آلام حبى
وقولت أنسى عشان أرتاح
لاقيت نسيانى زادنى جراح
وقالوا الناس فيا كلام
كلام ع الجرح زاده آلام
قالوا ليه بتقول تعبان
شوفناك فى حال
أحسن من حال
أنا اللى عمرى ما دوقت فرحه
ولا مَلكت فى يوم أحوال
أنا اللى كنت باحسب لبكره
لأيامى آخر أيام
وقولت أنسى عشان أرتاح
لاقيت نسيانى زادنى جراح
قالوا دُنياك دُنيا حلوه
ماليها نعيم وجاه
لا شافوا قلبى ف عذابه
ولا داقوا اللى دوقناه
لا شافوا يوم ف عنيه الحيره
ولا بحر دموع من قولة آه
وقولت أنسى عشان أرتاح
لاقيت نسيانى زادنى جراح
وأفترقنا وليه فراقنا
وأبتدى مشوار عَذابنا
شوفت عذاب فى الحب وقلبى
قلبى داب م الشوق وآلامه
عشت الدنيا بحزنى وعمرى
عمرى ما قولت لحد عذابه
والنهارده بعد ما راح اللى راح
قالوا لا قولنا ولا زدناله جراح
قالوا ده دنيا ده كان سواح
قالوا ده كان للقمر مداح
عشت ودوبت العمر بقلب
لا بيهدى ولا بيرتاح


رد مع اقتباس